Raf
Oversekst, intellectueel en cultureel onderlegd - wat wil je nog meer? Nou, iets minder rukken misschien, en wat vaker naar een museum? Maar dan sta je daar, bij ik noem maar wat, een tentoonstelling van de Venetiaanse school onder Bellini of zo, en daar ligt De Slapende Venus van Titiaan uitgestrekt voor je in het Italiaanse landschap, op zijden lakens met alleen haar gekrulde hand voor haar schaam... En dan neemt het hart het toch weer over van het hoofd, met de hand in hot pursuit. En die Titiaan mag er zelf ook wezen, trouwens.
Raf is Joost Parmentiers beste vriend. Zijn boezemmaat, mag je wel zeggen, al zou hij geen boezem de maat nemen - alle boezems mogen er wezen. En toch, en toch, ondanks zijn onstuitbare neiging om niets serieus te nemen behalve het niet serieus nemen van alles, kan hij ook heel serieus zijn. En in al zijn lichtheid is hij ook de zwaartekracht die Joosts universum bij elkaar houdt.